Маҷаллаи Сафо
Шеъру адаб
Чеҳра
Номаҳо
ИНСОНИ КОМИЛ, ТАБИБИ ҲОЗИҚ
Беватан нест ғарибе, ки кунад ёди Ватан,
Дар ватанбудаи бе ёди Ватан беватан аст.
Саъдулло Ҷаъфаров, табиби ҳозиқ, мудири шуъбаи эҳёгарии Беморхонаи марказии ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ мебошад. Ҳама кору зиндагӣ ва ҳушу ёди ин марди хирад пайи шифо бахшидан ба беморон мебошад. Ҳакиме барҳақ панд додааст:
Табибон роздони дардмандонанд,
Табибон бо аҷал дасту гиребонанд.
Кор дар шуъбаи эҳёгарӣ, боз ба сифати роҳбари ин шуъба ва табиби он осон нест, зеро ҳар рӯз табибони шуъба барои наҷоти дардманде бо аҷал дасту гиребон мешаванд. Онҳо аз рози дили инсон, бахусус, дардмандон огоҳанд ва мехоҳанд бо тамоми ҳастӣ ба дарди онҳо дармон бахшанд. Саъдулло Ҷаъфаров аз зумраи он табибоне маҳсуб меёбад, ки рисолати худро дар шифои комил бахшидан ба дардмандон мебинад. Аз нигоҳи Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон: «Табибон охирин даргоҳи умеди беморон мебошанд».
Ба кору зиндагиномаи ин табиби ҳозиқ, дилсӯзу фидокор аз даричаи ошноӣ дида медӯзем. Ӯ зодаи деҳаи Давлатободи ноҳияи Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ буда, соли 1966 дар оилаи муаллим Назаралӣ Ҷаъфаров, дар домони кӯҳи бузурги Хоҷамуъмин ба дунё омадааст. Модараш Шамсия Набиева кадбонуи хонадон, зани солеҳаю дастархондор буд. Саъдулло дабистони рақами 15 – и ба номи Абулқосим Фирдавсии ноҳияи Ҳамадониро солҳои 1973 – 1983 бомуваффақият хатм кард.
– Боре дар ноҳияи Вахш, ки солҳои минбаъдаи ҳаётам дар ин ноҳия пушти сар шуда буд, бо духтуре вохӯрдам. Тозагии сарулибос, сухани волою зебо, одобу муоширати ин духтур дар дили ман шуру шавқи духтур шуданро бедор кард. Қавл додам, ки духтур мешавам. Ба қавлам устувор мондам. Солҳои 1988 – 1994 дар факултаи педиатрии (мутахассиси анестезиолог - реаниматолог)-и Донишгоҳи тиббии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Сино таҳсил карда, ин факултаро муваффақона хатм кардам. Солҳои 1994 – 1995 бошад интернатура (таҳсили баъди дипломии Донишгоҳи тиббӣ)-ро хатм кардам. Дари илму дониш, ҷаҳони тиб ба рӯям кушода шуд. Аз устодони донишгоҳи азизам сипосгузорам, – аз он рӯзгор ёдовар шуд Саъдулло Ҷаъфаров.
Саъдулло Ҷаъфаров аз соли 1995 то 2009 ба сифати духтур, раиси кумитаи иттифоқи касаба ва аз соли 2009 то ба имрӯз ба ҳайси мудири шуъбаи эҳёгарии Беморхонаи марказии ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ ифои вазифа дорад. Садоқат ба касб ӯро миёни мардум соҳибэҳтиром гардонидааст. Мардум ҳам табиби донишманд, бомасъулият, инсондӯст ва дилсӯзро мешиносаду ба қадраш мерасад.
- Табиб бояд донишманду масъулиятшинос бошад, зеро ба тақдири инсон, саломатии ӯ сару кор дорад. Саъдулло Ҷаъфаров ҳамин гуна табиби ҳозиқу мушфиқ ва дардошнои беморон аст. Мову ӯ ҳамсабақем. Аз даврони донишҷӯӣ дар Донишгоҳи давлатии тиббӣ ба номи Абуалӣ ибни Сино Саъдуллоро мешиносам. Ҷавони донишҷӯ, ботамкин ва дидадаро буд. Солҳои соҳибистиқлолӣ дар ин беморхона якҷоя кор кардем. Ман худам борҳо шоҳид будам, ки ӯ чандин дардмандонро аз марг наҷод дод. Беш аз 20 - нафар шогирдонро ба камол расонид, ки имрӯз дар ҷомеа ҷой ва мартабаи худро доранд. Зиндагиномаи ин инсони бофазлу дониш барои дигарон, хоса табибони ҷавон ибратомӯз мебошад, – бо эҳтиром иброз дошт сартабиби Беморхонаи марказии ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ Ниёзмаҳмад Қурбонов.
Дардмандони дигар шуъбаҳо низ ба Саъдулло Ҷаъфаров бо як ҷаҳон умед муроҷиат мекунанд, зеро ба таҷриба ва дониши ин мард боварии комил доранд ва боварӣ шифои дардҳост.
Ҷамъияти солим танҳо ба воситаи фарзандони соҳибмаърифат ва тарбиятдида эҷод мешавад. Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ба ҷобаҷогузории кадрҳо, бунёди беморхонаю марказҳои саломатӣ, бо дастгоҳу таҷҳизоти муосир таъмин намудани беморхонаҳо пайваста ғамхорӣ мекунад. Шуъбаи эҳёгарии Беморхонаи марказии ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ бо дастгоҳу таҷҳизоти муосир таъмин буда, барои табобати беморон ҳама шароити арзанда муҳайё мебошад. Ин файзу баракат аз соҳибдавлатӣ, истиқлолият, густариши ҳамкориҳо бо давлатҳои тараққикардаи дунё рӯи кор омадааст, ки табибоне чун Саъдулло Ҷаъфаров аз ин қадршиносиҳо сипосгузоранд.
Воқеан, соҳаи тандурустӣ яке аз самтҳои афзалиятноки сиёсати иҷтимоии давлат маҳсуб меёбад. Ин сиёсатро табибони ҳозиқ пеш мебаранд ва кӯшиш мекунанд, ки рисолати худро дар ҷомеа содиқона иҷро намоянд.
– Саъдулло Ҷаъфаров бо заҳмати сангин, шабзиндадорӣ, дониши тиббӣ, ростқавлӣ, масъулиятшиносӣ миёни ҳамкорон ва аҳли ҷомеа соҳибэҳтиром гардидааст. Дар тарбияи табибони ҷавон саҳми назаррас дорад. Ӯро ҳама дӯст медоранду эҳтиромашро ба ҷо меоранд, зеро ин марди шариф инсони ботамкин, масъулиятшинос ва арзанда мебошад, – гуфт зимни суҳбат мудири шуъбаи ҷарроҳии Беморхонаи марказии ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ Афзалшоҳ Ёрмуҳаммадов.
–Дар баробари фаъолияти табибӣ Саъдулло Ҷаъфаровро ҳамчун марди соҳибмаърифат, инсони комил, ҳамрози беморон мешиносанд, зеро ӯ рисолати худро содиқона иҷро карда, ба дарди беморон шифо мебахшад, дили онҳоро ба зиндагӣ гарм менамояд, нигоҳи имдодҷӯёнаи онҳоро медонад ва вуҷудашро, донишашро, тавоноиашро баҳри шифои дардмандон мебахшад. Ӯ инсони бузург аст, – мегӯяд муовини сартабиб оид ба корҳои ташхисию табобатии Беморхонаи марказии ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ Давлатмурод Назаров.
Саъдулло Ҷаъфаров соҳиби хонаю дари обод, оилаи солим ва чор фарзанди накуном мебошад. Писараш Мирсайид пайрави падар, духтур шуда, имрӯз дар хизмати дардмандон аст. Ёқубҷон бошад касби устоиро пеша намуду ду духтари дигари ин табиби ҳозиқ кадбонуи хонадони хеш мебошанд. Саъдулло Ҷаъфаров ифтихор дорад, ки дар ватани ободу озод осуда фаъолият дошта, пайи солимии ҷомеа ҳастии хешро бахшидааст ва рисолати худро содиқона иҷро менамояд.
Саидзода Шералӣ,
ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ
Добавить комментарий
Ахбор
Серхонандаҳо
ТАҶЛИЛИ РӮЗИ КОРМАНДОНИ СОҲАИ ТИБ ДАР ХАТЛОН
НАЗОРАТИ ҚОНУН ВА МУБОРИЗА БО ҶИНОЯТКОРӢ ДАР ХАТЛОН ТАҚВИЯТ МЕЁБАД
САМАРАИ ТАДБИРҲО ДАР РУШДИ КИТОБДОРӢ
НИШАСТИ МАТБУОТИИ РАИСИ ВИЛОЯТИ ХАТЛОН
АЗ ЯК ВАҶАБ ЗАМИН ТО ЯК АНБОР БАРАКАТ:
ДӮСТӢ. ТАБИБОН СОҲИБИ ЗАМИНИ НАЗДИҲАВЛИГӢ ШУДАНД
ПАЁМИ ТАБРИКОТИИ РАИСИ ВИЛОЯТИ ХАТЛОН ДАВЛАТАЛӢ САИД БАХШИДА БА РӮЗИ КОРМАНДОНИ СОҲАИ ТИБ
ХУРОСОН. 174 ИНШООТ БА ИСТИФОДА ДОДА ШУД
МАЪРАКАИ ЧИНИШИ ПАХТА ДАР ВИЛОЯТИ ХАТЛОН ОҒОЗ ШУД
ЗАЪФАРОН – ТИЛЛОИ СУРХИ ЗАМИН