Ғазали  Ваҳдат

Ғазали Ваҳдат

Шафақ дар дидаам рангинкамон аст, Ба ранги шуълаҳои осмон аст. Ҳазорон ҷилваи мастона дорад, Зи базми ошиқон гӯӣ нишон аст. Камони дасти мо хоҳам шавад гум, Камони най навои ҷондамон аст. Ба сози он
Ваҳдати мо зинда бод

Ваҳдати мо зинда бод

Шукр гӯям, кишвари ман ваҳдатистон гаштааст, Шаҳру деҳу дашту саҳрояш гулистон гаштааст. Сар ба гардун Парчаму тобанда шабҳо ахтараш, Шабчароғи раҳнамои Тоҷикистон гаштааст. Шукр гӯям дар Ватан осуда
Ватандорӣ

Ватандорӣ

Ватандорӣ набошад саҳлу осон, Ватандорӣ бувад душвору мушкил. Дар ин раҳ бигзаранд аз ҷони ширин, Дар ин раҳ мешавад обу адо дил. Шавам, эй кош, ҳамболи уқобон, Ки умре синамоли теғакӯҳанд. Миёни
Ваҳдат

Ваҳдат

Ваҳдат расиду зулмати шабҳо тамом шуд, Тарсу ҳаросу ғусса ҳама пушти бом шуд. Аз синаҳо ғубори алам пок шуд аҷаб, Бар дидаҳо шарори саодат паём шуд. Ваҳдат расиду зулмати шабҳо тамом шуд. Раҳ ёфт
Ватан

Ватан

Ватан, сарпаноҳи манӣ дар ҷаҳон, Туӣ модари ҷони ман човидон. Туро дар барам, ҳамчун бахти баланд, Бисабзу бимон то абад, ҷовидон. Ватан, қиблагоҳам, туӣ модарам, Парастори ман шав, туро ёварам. Ту
Намои асолати миллӣ

Намои асолати миллӣ

“Бегонашавии одоб ва расму ойни либоспўшӣ- бегонашавии фарҳангист, ки истиқлоли фикрӣ, ҳувияти миллӣ ва фарҳангии миллатро халалдор месозад” Эмомалӣ Раҳмон Либоси миллӣ симои миллӣ ва занону бонувон
Иқдомҳои наҷиби  ватандӯстона

Иқдомҳои наҷиби ватандӯстона

Ҳувияти миллӣ, меҳри зиёди Ватан оилаи нобиноеро дар шаҳри Левакант водор намуд, ки ягона писари хонаводаашро ба сафи Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон равон намояд. Падар тасмим гирифт, писар
Хурофот. Чаро ба сеҳру ҷоду бовар мекунанд?

Хурофот. Чаро ба сеҳру ҷоду бовар мекунанд?

“Хурофот ҷаҳолат аст, ҷаҳолат барои миллат танҳо бадбахтӣ меорад” Эмомалӣ Раҳмон Имрӯзҳо дар шароити ҷаҳонишавӣ ва рушди илму техника инсоният ба дастовардҳои бузург ноил гардидааст, ки илми муосир
Тарғибгари анъанаҳои миллӣ

Тарғибгари анъанаҳои миллӣ

Зани рустаборе дар ноҳияи Қубодиён бо урфу одати тоҷикона умр ба сар бурда, фарҳангу маданияти мардуми тоҷикро тарғиб мекунаду ҳунари аҷдодии тоҷиконро зинда нигоҳ медорад. Ӯ ҳунари қуродӯзиро аз
Ҳузури зиндагӣ

Ҳузури зиндагӣ

Аз нақлу қиссаҳои пирони рӯзгордида шунидам, ки то солҳои 50-60-уми қарни гузашта дар бисёр деҳаҳои кишварамон ҷувозҳо ва осиёбҳои сангии обӣ мавҷуд буданд. Вале бо гузашти айём шумораи зиёди онҳо аз