АЗ ЗАНБУРӮҒ ЭҲТИЁТ ШАВЕД

Аз ҷумла, дар ин давра чидан ва истеъмоли занбурӯғро манфиатбахш меҳисобанд. Набояд фаромӯш кард, ки  занбурӯғҳо чанд навъ буда, пеш аз истеъмол донистани он зарур аст. Қабл аз чидани занбурӯғҳо эҳтиёт шудан лозим аст, то аз заҳролудшавӣ эмин монед. Зеро занбурӯғҳо ду гурӯҳанд, истеъмолӣ ва ғайриистеъмолӣ мебошанд, ки ғайриистеъмолии он метавонад ба кори рӯдаю меъда, системаи дилу рагҳо ва асаб таъсир расонда, то ба ҳалокат оварда расонад.

Дар намуд бештари занбурӯғҳо якхеланд. Агар занбурӯғ талхмазза, бадбӯй ва сахт бошад, ин намуди занбурӯғ барои истеъмол номумкин аст. Занбурӯғи хатарноктарин навъи пӯсти саманд (бледная поганка) аст. Як дона занбурӯғ кофист барои табақе, ки аҳли оила аз он истеъмол мекунад, заҳролуд кунад. Ҳатто пас аз ҷӯшонидан ё ин ки бирён кардан заҳри онро нобуд кардан ғайриимкон аст.

Занбурӯғе, ки сафед, пояааш ғафс болояш ҷигарӣ аст истеъмолӣ буда, хушбӯю хушмаззааст. Ҳаст занбурӯғе, ки ба он монанд вале каме зардча ва талхмазза буда, ҳангоми буридан дохилаш гулобиранг мешавад, аз он эҳтиёт бояд шуд.

Занбурӯғи сафед (белый гриб) онро дар ҳама ҳолат метавон истеъмол кард. Аз ҷумла обпаз, бирён ва хушк карда истеъмол намудан низ безарар аст.

Нафароне, ки дар бораи занбурӯғҳо маълумот надоранд, хубтараш аз истеъмоли он худдорӣ кунанд.