Даргоҳи аҳли «Сафо»

Аз шиносоӣ бо маводҳои баъдинаи маҷалла имонам комил гашт, ки  дӯстам муҳаррири кунунии моҳномаро ба ин вазифа тавсия дода, ҳаргиз хато накарда будааст. Зеро дар ҳар як  нигоштаи хомабадастони он сабку услуби хоси нависандагию тарҷумонии рӯзноманигор Абдувалӣ Абдувоҳидов, ки дар ин ҷода шогирдони бисёреро тарбия намудааст, бараъло  ҳис мегардид. Ҳатто  гоҳе зебою рангину ширинтар.

Баъди аз ҳафтавори «Боҷу хироҷ» ба нафақа баромадан Латофат, ки бо вай тавассути  дӯстам Абдувалӣ шинос будам, ба ман занг зада, хоҳиш намуд, ки агар вақт ёбам, тез-тез ба коргоҳи онҳо омада, дар хондану таҳияи баъзе маводҳо  ёрӣ расонам. Худ низ як чиз - ним чиз навишта, ба идора биёрам. Ҳамин тавр ҳам шуд. Ба маҷалла чанд мақолаяке  навишта овардаю бо маводҳои он дурусттар шиносоӣ пайдо кардам. Аз рубрикаҳои ҷолибу диққатҷалбкунандаи он, аз қабили «Шарқ -нозуксуханист», ки  таҳти он ашъори адибон пайваста ба табъ мерасад, ростӣ дар шигифт мондам. Дар шигифт мондаю байти муаммогунаеро  аз ашъори классикон ба ёд овардам:

          Аз дари аҳли сафо дур машав, эй дили ман,
          Ҳарки дур аст, аз ин дар  ба Худо наздик аст.

Оре, маҳз аз дари аҳли сафо, ки ба номи маҷаллаи  «Сафо» хеле мувофиқу муносиб афтодааст, ба висоли Ҳақ расидан мумкин аст, на аз дурию ҷои дигар. Гузашта аз ин, кас аз маводҳои он ки бӯи гули хору мушку  анбар мекунанду навои  обшорро доранд, як ҷаҳон маънӣ мебардорад. Як ҷаҳон маънӣ бардоштаю ба маҷаллаи «Сафо», ки ин калима дар фарҳанги забони тоҷикӣ  ба мазмуни покӣ, тозагӣ, беғуборӣ, ҷило ва равшанӣ маънидод гардидааст, боз ҳам қарину наздиктар мегардад.