11 апр 15:13АСОСӢ / Ахбор / Ҷамъият / Фарҳанг / Иҷтимоъ

Оё мо воқеан хубем?

Дар яке аз гӯшаҳои Дания муҷассамае гузошта шудааст, ки марде дар об истода китоб мехонад. Сатҳи об пайваста тағйир меёбад, гоҳе поён мефарояд ва гоҳе боло меравад, то ҷое ки қариб тамоми қомати ӯро мепӯшонад. Ҳамин тағйирёбӣ ин манзараро зинда ва пурмаъно месозад.

Ба ин муҷассама нигоҳ карда, инсон нохудогоҳ ба зиндагии худ назар мекунад. Зеро мо низ дар чунин ҳолатҳо қарор мегирем. Вақте шароит мусоид аст, худро ором ва устувор эҳсос мекунем. Аммо вақте мушкилот зиёд мешавад, фишори рӯзгор зиёд шуда, вуҷудамонро нооромӣ фаро мегирад.

Бо вуҷуди ин, мо боз ҳам ҳаракат карданро идома медиҳем. Кор мекунем, масъулиятҳои ба зимма гирифтаамонро иҷро менамоем ва кӯшиш мекунем, ки аз берун ҳама чиз муназзам намоён бошад. Дар ин раванд кам пеш меояд, ки инсон ба худ гӯш диҳад ва эҳсосоти худро дарк кунад.

Мушкил дар он аст, ки инсон метавонад ба иҷрои вазифаҳо он қадар машғул шавад, ки эҳсоси зиндагӣ карданро аз даст диҳад. Дар чунин ҳолатҳо инсон оҳиста аз худ дур мешавад ва эҳсос намекунад, ки то куҷо зери фишори ҳолатҳо дармондааст.

Аз ҳамин сабаб, ҳар яке аз мо бояд гоҳ-гоҳ ба худ нигарем ва ҳолати худро дарк намоем. Савол хеле оддист, вале муҳим боқӣ мемонад, ки имрӯз мо дар кадом ҳолат қарор дорем. Аз худ бипурсем:

- Оё мо дар рӯи об ҳастем ё зери фишори зиндагӣ қарор гирифтаем?

Худатонро эҳтиёт кунед, дӯстон!

Аз ҷониби дигар, агар инсон китобро дар зиндагии худ ҳамсафари доимӣ гардонад, метавонад дар ҳар гуна мушкилот роҳу равшанӣ пайдо кунад. Зеро китоб ҳам манбаи дониш ва ҳам такягоҳест, ки инсонро дар лаҳзаҳои душвор устувор нигоҳ медорад ва ба ӯ неруи идома доданро мебахшад.

Таҳияи М. Маҳмадалиев

📷: интернет

Похожие новости:

Добавить комментарий