«Шоирӣ худафрӯзист»

«Шоирӣ худафрӯзист»

Бо Шоири халқии Тоҷикистон устод Муҳаммад Ғоиб муддате сайъу талош доштем, то мусоҲибаи ихтисосие анҷом диҳем. Аммо бо сабабҳои дурии роҳ, баъзан беморие ва ё сафарҳои кориаш рӯзи мусоҳибаи мо тӯл
САНЪАТИ ТАЛМЕҲ ДАР ШЕЪРИ МУОСИР

САНЪАТИ ТАЛМЕҲ ДАР ШЕЪРИ МУОСИР

Имрӯзҳо аз радиову телевизион садои ҳунармандони маъруфу номӣ шеъри “Модар фаришта буд” хеле зиёд ба гӯш мерасад. Ин шеъри ба васфи модар сурудашуда ду сол қабл аз ин дар Афғонистон сазовори Ҷоизаи
Қадамҳои устувор аз пайроҳа то шоҳроҳ

Қадамҳои устувор аз пайроҳа то шоҳроҳ

-Дарди ҷомеа дарди дили шоир аст,-мегӯяд шоири ҷавону умедбахш Баҳманёр. Тайи солҳои охир дар майдони адабиёти муосири тоҷик як зумра шоирони ҷавони навҷӯй устуворона қадам мегузоранд, ки бо шеърҳои
Посдори фарҳанги  миллат

Посдори фарҳанги миллат

Шоиро, аз сўхтан дорӣ хабар, Пас макун аз оташи сўзон ҳазар. То насўзӣ, сохтан мушкил бувад, Дил ба ҷонон бохтан мушкил бувад. Шеър ҳам бояд занад фавворае, Аз танўри дил чун оташпорае. Ин панди
Шоире бо ашъори пуртуғён

Шоире бо ашъори пуртуғён

Китобхонаи миллии Тоҷикистон, ки бо тарҳи хеле зебо ва бо истифодаи санъати баланди меъморӣ бунёд гардидааст, таваҷҷуҳи ҳар бинандаро ба худ ҷалб месозад. Дар ошёнаи якуми он чанд ҳуҷра ва як толор
Рӯзи шашмақом таҷлил карда шуд

Рӯзи шашмақом таҷлил карда шуд

Дар маркази маъмурии вилояти Хатлон – шаҳри Бохтар ҷиҳати ҷашн гирифтани Рӯзи шашмақом, ки ҳамасола 12 май таҷлил карда мешавад, чорабинии хотирмоне баргузор гардид. Дар ин чорабинӣ муовини раиси
Абурайҳон  Берунӣ  - нобиғаи  илм дар Машриқзамин

Абурайҳон Берунӣ - нобиғаи илм дар Машриқзамин

(ба муносибати 1050 – солагии зодрўзи олим) Аз рўйи номинаи муштараки Ҷумҳурии Тоҷикистон, Ҷумҳурии Ӯзбекистон ва Ҷумҳурии исломии Эрон доир ба 1050 – солагии зодрўзи олими барҷастаи Шарқ Абўрайҳони
БАҲОР

БАҲОР

Аё баҳори мушкбез, Аё далели рӯзи растахез, Қасам ба ҳар кароматат, ки рози ишқ ин туӣ, Далели хандаву сиришк ин туӣ. Баҳор, эй азизи бебаҳои ман, Бубар зи зиндагӣ ҳар он чи норавост, Ҳар он чие ба
МОДАР

МОДАР

Аё модар, Аё , эй чеҳраат монанди қалбат ошёни нур, Бубахшоям, Ки чанде аз канорат будаам бо амри қисмат дур, Ва ту, эй ҷони ман, ғам хӯрдаву гардидаӣ ранҷур. Аё модар, Ба зоҳир буд ин дурӣ миёни мо,
«Ба ҳар ош ҷурғот нашав» !

«Ба ҳар ош ҷурғот нашав» !

Меҳмон Исломқулов (адиби ӯзбек) (ҳаҷвия) Як рӯз дар автобус кисабурро аз наздик дида мондам гўед. Агар умр дароз бошад, инсон чӣ чизҳои надидаву нашунидаро дидаву мешунидааст. Аҷибаш он, ки кисабур